İnsanla doğa arasındaki ilişkiyi belki de en tutkulu ve en macera dolu haliyle yaşatan Defender Trophy, farklı coğrafyaların iklimi, bitki örtüsü ve zorluklarıyla katılımcılara bir off-road yarışının ötesinde hayatları boyunca unutamayacakları güçlü anılar bırakan, dönemin adrenalin tutkunları için de bugün hâlâ özlemle andıkları bir nostaljik serüven.1980’den bu yana 14 farklı ülkeden takımların katıldığı, birbirinden zorlu parkurlarda geçen bu yolculuğu 1987’de usta fotoğrafçı ve gazeteci Coşkun Aral’ın on yıl boyunca belgelediği kareler, 1989 ve 1991’de Türk takımlarının elde ettiği başarılar ve daha pek çok unutulmaz anı eşliğinde yeniden hatırlıyoruz.<h2 dir="ltr" fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Bir serüvenin başlangıcı</h2>Bundan tam 46 yıl önce, 1980’de, yalnızca üç Alman ekiple başlayan Defender Trophy, Brezilya kıyılarından yola çıkıyor; nehirleri aşarak Amazon ormanlarına doğru ilerliyor. Yarışmanın ilk yılında herhangi bir lojistik plan olmadan yola çıkılıyor. Hatta iki araç kullanılamaz hâle geliyor, bir araç ise parkur devam ederken yanıyor. Tüm bu aksaklıklara rağmen, yarışmanın sonunda altı Alman yarışmacı da bitiş noktasına ulaşmayı başarıyor.&nbsp;<img src="https://images.aposto.com/2026/0/1/1768832546532.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.51" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">1982’de Papua Yeni Gine’de düzenlenen yarışta ise Alman ekiplerinin yanı sıra Hollanda, İtalya ve Amerika’dan gelen takımlar da yarışa katılıyor. Dünyanın en izole kabilelerine ev sahipliği yapan bu coğrafyada yarışma bir dönüm noktasıyla birlikte ilk kez uluslararası bir boyut kazanıyor.<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Aynı zamanda bu etapta ekipler, çamurdan yapılmış maskeleriyle tanınan ve “Mud Men” olarak bilinen yerel halkla karşılaşıyor. Bu topluluğun Trophy ile verdikleri pozlar, 1982’den akıllarda kalan en unutulmaz anlardan biri oluyor.</li></ul>1983’te Zaire Afrika parkurunda bu kez araçlar, zorlu iklim koşullarına uyum sağlayacak şekilde pek çok ekipmanla donatılıyor. Aynı yıl, yarışmaya eşlik eden takım doktorları yalnızca ekiplere değil, parkur boyunca karşılaşılan yerel halka da sağlık hizmeti sunmaya başlıyor. Bu adım, yarışma organizasyonunun bir parçası hâline gelen yeni ve kalıcı bir insani yaklaşımın da başlangıcını temsil ediyor.<img src="https://images.aposto.com/2026/0/1/1768832599646.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.51" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">1984’te Brezilya’ya&nbsp;tekrardan dönüşte, rota Amazon’un yağmur mevsimine denk gelerek Trophy’nin ruhunu belirleyen doğa ve iklimi tekrar hatırlatıyor.&nbsp;1985’te rota yeniden Endonezya’ya, dünyanın en büyük üçüncü adası Borneo’ya döndüğünde; dünya genelinden yarım milyonu aşkın başvuruyla, 16 takım ve 8 ülkenin katıldığı organizasyon, yarışma tarihinin en büyük edisyonu hâline geliyor. Yağmur mevsimine denk gelen bu zorlu parkurda araçlar sık sık sular altında kaldığı için dönemin araçları “sarı denizaltılar” olarak anılıyor.&nbsp;<h2 dir="ltr" fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Altın Yıllar, Türk takımların zaferi</h2>1980’lerin sonlarına gelindiğinde Trophy, en parlak dönemine giriyor. 1987’de usta fotoğrafçı ve gazeteci Coşkun Aral, on yıl sürecek bir yolculukla yarışmayı belgelemeye başlarken aynı yıl Kazım Aya ve Metin Kap ile birlikte ilk kez bir Türk takımı organizasyona dahil oluyor.&nbsp;1988’de ise Galip Gürel ve Ali Deveci’den oluşan Türk takımı, Sulawesi Adası parkurunu birincilikle tamamlayarak organizasyon tarihinde önemli bir başarıya imza atıyor. Kaynaklara göre bu etapta Türk takımının aracı, bir nehir geçişi sırasında köprü üzerinde çöküyor; araç bir süre nehirde sürükleniyor. Buna rağmen ekip, yarışmayı tamamlayarak birinciliğe ulaşıyor.&nbsp;<img src="https://images.aposto.com/2026/0/1/1768832252235.png" width="550" height="501" style="width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.10" fr-original-style="width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">1990 yılına gelindiğinde, sayısız tropik iklime sahip coğrafya; yemyeşil ormanlar, dev çamur çukurları ve egzotik canlılarla geçen yılların ardından Trophy onuncu yılını kutluyor ve bu kez bambaşka bir rota çiziyor: Sovyetler Birliği.Bu etap, aynı zamanda ülkenin uluslararası ölçekte ev sahipliği yaptığı ilk organizasyonlardan biri olma özelliğini taşıyor.<img src="https://images.aposto.com/2026/0/1/1768832264519.png" width="550" height="401" style="width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.37" fr-original-style="width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Trophy bu yıl, ilginç bir şekilde Doğu ile Batı arasında sembolik bir köprü görevi de görüyor. Dönemin gergin politik atmosferinde iki Sovyet kargo uçağı, yarış araçlarını transfer etmek üzere İngiltere’ye iniş yapıyor. Basın konvoyu Moskova’ya ulaştığında ise halk, elitlere ya da siyasilere ait olmayan araçlarla ilk kez bu ölçekte karşılaşıyor.Yarış, Sibirya’nın sert ve dondurucu soğuğunda başlıyor. Toplam 16 ülkenin katıldığı bu etapta Sovyetler Birliği ve Yugoslavya ekipleri ilk kez organizasyona dahil oluyor. Yugoslavya takımı ilk yılı olmasına rağmen dikkat çekici bir başarıyla ilerlerken, Hollanda ekibi yarışı birincilikle tamamlıyor.<img src="https://images.aposto.com/2026/0/1/1768832279572.png" width="550" height="314" style="width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.75" fr-original-style="width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">1991 yılında Trophy, Tanzanya-Burundi parkurunda düzenleniyor. Bu etapta Menderes Utku ve Bülent Özler’den oluşan Türk takımı yarışı birincilikle tamamlıyor. Bu yıl yarışmanın rotası, kaşif David Livingstone’un 1866-1871 yılları arasında Nil’in kaynağını bulmak için izlediği keşif yolundan ilham alıyor.Tarih 1992’yi gösterirken Trophy, son kez Amazon’da bir parkura taşınıyor. Bu yıl katılımcılar çok sayıda nehir geçişi yapıyor; ilk kez araçlardan uzak bir noktada, Kaieteur Şelalesi’ne ulaşmak için yürüyüşe çıkıyor.1992 etabının zorluğunu anlamak için Kaieteur Şelalesi’nden bahsedebiliriz: Niagara Şelalesi’nden yaklaşık dört kat daha büyük olan bu şelale, dünyanın en büyük şelaleleri arasında yer alıyor. Bu yıl Amerikalı ekip, Trophy tarihinde ilk kez birinciliğe ulaşıyor.<h2 dir="ltr" fr-original-style="" style="margin: 0px; color: rgba(0, 0, 0, 0.85); font-weight: 500; padding: 0px; box-sizing: border-box;">Doğa ile uyumlu rotalar</h2>Bir sonraki yıl Trophy, bir macera organizasyonu olmanın ötesine geçerek doğa koruma ve somut fayda üretme fikrine de kapı aralıyor. 1993 organizasyonunda ekipler Malezya’da, dünyanın en eski yağmur ormanları arasında yer alan bir coğrafyaya giriyor.Bu rota, Malezyalı çevre aktivisti Tengku Adlin’in öncülüğünde 1980’lerin başına kadar dış dünyaya kapalı kalan ve onun en önemli doğa koruma projelerinden biri olan Maliau Havzası’nı kapsıyor. Trophy ekipleri burada bir gece yürüyüşüne çıkıyor. Yarışma sırasında ekipler, bilimsel araştırmalar için kalıcı bir merkez inşa ediyor.&nbsp;<img src="https://images.aposto.com/2026/0/1/1768832334857.png" width="550" height="468" style="width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" ratio="1.18" fr-original-style="width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Tengku Adlin ve İtalyan ekibinden bir yarışmacı1993’te başlayan çevre bilinci ve doğaya duyulan saygı&nbsp;perspektifi, 1994’te Trophy tarihinde bir ilke zemin hazırlıyor. Bu kez yarış, üç ülkeyi kapsayan tek bir parkur rotası üzerinden ilerliyor. Yolculuk Arjantin’de başlıyor; Paraguay üzerinden devam ederek Şili’de sona eriyor. Yaklaşık 2.400 kilometre süren bu parkur, Trophy tarihinin en uzun rotalarından biri olarak öne çıkıyor.&nbsp;<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Ekipler, And Dağları’nda sıcaklığın –20 dereceye kadar düştüğü koşullarla, Atacama Çölü’nde 40 derecenin üzerine çıkan sıcaklıklarla ve Paraguay ormanlarında neredeyse %100’e varan nemle karşılaşıyor.</li></ul>1997 yılında Trophy, yenilikçi bir yaklaşım benimseyerek Moğolistan’da bambaşka bir rota çalışması geliştiriyor. Yeni bir coğrafya ve kültürle buluşan organizasyon, o dönemde popülerleşen macera sporlarıyla da uyum sağlayarak yarışma anlayışını yeniden kurguluyor. Bu kez parkurlar, konvoy hallinde ilerleme ve birbirini geçme psikolojisinden uzaklaşıyor; her ekibe farklı şekilde donatılmış araçlarla, keşif ve deneyim odaklı yeni rotalar sunuluyor.Bu yarışta amaç, ekiplerin yalnızca parkuru tamamlaması değil; içinde bulundukları coğrafyayı yakından keşfederek tanıması oluyor.<img src="https://images.aposto.com/2026/0/1/1768832654635.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.79" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">1998 yılında Trophy, beklenmedik biçimde romantik bir hikayeye de ev sahipliği yapıyor. Yarışmanın efsane isimlerinden Mark ve Belen Collins bu yıl tanışıyor. Mark, 1998’de Güney Afrika ekibiyle yarışırken Belen ise İspanya takımında yer alıyor. 2000 yılında evlenen çift, ilerleyen yıllara rağmen Trophy’nin ruhunu yaşamaya devam ediyor; yaşlarına rağmen pek çok adrenalin sporunda hâlâ aktif olarak yer alıyor.&nbsp;<img src="https://images.aposto.com/2026/0/1/1768832681928.png" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.33" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Son Trophy yarışının üzerinden 26 yıl geçtikten sonra, bu efsane serüven Defender Trophy ile yeniden hayat buluyor.&nbsp;2026 Mart ayına kadar&nbsp;başvuruları süren organizasyon, mirasına sadık kalarak ekip deneyimini ve doğayla uyumu merkezine alıyor; bu edisyonda ise&nbsp;biyoçeşitliliği ve yaban hayatı korumak için yola çıkan&nbsp;TUSK ile iş birliği yapıyor.&nbsp;Defender 110 Trophy Edition modelleri ise Deep Sandglow Yellow ve Keswick Green renkleriyle&nbsp;geçmişe atıfta bulunurken, gelişmiş arazi donanımlarıyla&nbsp;bu yolculuğa eşlik ediyor.<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; box-sizing: border-box;"><li dir="ltr" fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Defender Trophy’e dair tüm detaylara ve başvuru adımlarına <a fr-original-style="" href="https://www.landrover.com.tr/defender/defender-trophy/overview?utm_source=aposto&utm_medium=website&utm_campaign=defender_trophy_aposto_jan26" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">buradan</a> ulaşabilirsiniz.</li></ul>

Soli

Amazon’dan Sovyetler Birliği’ne, Madagaskar’dan Moğolistan’a, Tanzanya'dan Sibirya’ya uzanan, 18 farklı coğrafyayı kapsayan Defender Trophy, 26 yıl aradan sonra, 1980’de ilk başladığı yer olan Afrika’ya geri dönüyor. Bu efsane yarışın en unutulmaz anlarına doğru bir yolculuğa çıkıyoruz.

Bir macera yeniden başlıyor: Defender Trophy 26 yıl aradan sonra geri dönüyor

<ul fr-original-style="padding-inline-start: 20px;" style="padding-inline-start: 20px; margin-top: 0px; margin-bottom: 1em; list-style-position: inside; box-sizing: border-box;"><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Nedir? Film festivali. 2004 yılında beri kısa filmlerin yapımını teşvik etmek ve izleyiciyle buluşturmak için yola çıkan Akbank Kısa Film Festivali 19. edisyonuyla karşımızda.</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Nerede? Akbank Sanat</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Ne zaman? 2 - 12 Mayıs</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Neden gitmeli? Şimdiye kadar Abbas Kiarostami, Reha Erdem, Jessica Woodworth, Yeşim Ustaoğlu, Cafer Panahi, Ahmet Uluçay, Tayfun Pirselimoğlu, Coşkun Aral, Barış Pirhasan gibi çok sayıda yerli ve yabancı değerli sanatçıyı masterclasslar ve filmleriyle ağırlayan festivali kaçırmak istemeyebilirsin.</li><li fr-original-style="" style="box-sizing: border-box;">Not almalı: Festival programında ulusal ve uluslararası olmak üzere iki ana yarışmalı bölümün yanı sıra atölye çalışmaları ve masterclasslar da bulunuyor. 10 gün boyunca Akbank Sanat’ta ücretsiz izleyebileceğin filmler “Festival Kısaları”, “Dünyadan Kısalar”, “Kısadan Uzuna”, “Deneyimler”, “Belgesel Sinema”, “Perspektif”, “Özel Gösterim” ve “Forum” kategorilerinde seni bekliyor. Programda Cannes, Berlin, Venedik gibi dünyanın önde gelen film festivallerinden birçok film sinemaseverlerle buluşuyor. 2017'de açılan “Forum” bölümünde kısa film projelerinin desteklenmesi ve geliştirilmesi için eğitimler düzenlenirken Akbank Kısa Film Forum, bir kısa film senaryo yarışmasına da ev sahipliği yapıyor.Festival kapsamında düzenlenen tüm atölye çalışmalarının ve söyleşilerin de ücretsiz olduğunu ekleyelim. Akbank Sanat’ta gerçekleşecek bu etkinliklere katılmak için etkinlik saatinden bir saat önce danışmaya uğrayıp etkinlik katılım kartını alabilirsin. İstanbul’da değilsen üzülme, festivalin tüm filmleri <a fr-original-style="" href="https://filmonline.akbanksanat.com/" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">filmonline.akbanksanat.com</a> adresi üzerinden eş zamanlı olarak gösterilecek. Seanslardan 1 saat önce ekran başında olmaya dikkat et deriz. Zira gösterimlerden önce ücretsiz de olsa bir bilet alman gerekiyor ve sağlıklı bir izleme deneyimi için her seans 500 kişi ile sınırlı. Biletini aldığın filmleri 3 gün içinde 30 saat boyunca izleyebilirsin. Festival programını incelemek istersen <a fr-original-style="" href="https://www.akbanksanat.com/kisa-film-festivali/19akbank-kisa-film-festivali/program" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">şöyle</a> buyur.</li></ul>

Aposto İstanbul

Akbank Kısa Film Festivali, 19. edisyonuyla 2 - 12 Mayıs tarihleri arasında Akbank Sanat'ta.

Şehirde ve ekranlarda: 19. Akbank Kısa Film Festivali

<img src="https://images.aposto.com/2022/11/5/1672425318577.jpeg" style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px; border-style: none; position: relative; cursor: pointer; padding: 0px 1px; box-sizing: border-box;" width="550" ratio="1.79" fr-original-style="display: block; vertical-align: top; margin: 5px auto; text-align: center; width: 100%; max-width: 550px;" fr-original-class="fr-draggable">Siirt merkezli <a fr-original-style="" href="https://www.youtube.com/@NeBelgesel/videos" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; -webkit-user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Ne Belgesel</a>’i duydunuz mu? Yerel gazetecilik örneklerinin en iyilerinden biri olan Ne Haber Ajansı’nın bir uzantısı olan bu kanalda sadece bölgede yaşayanları değil hepimizi ilgilendiren işler üretiliyor.40 yıldır televizyon tamirciliği yapan Selim Turgut'un anılarıyla şekillenen <a fr-original-style="" href="https://www.youtube.com/watch?v=Mi6v6UNmS0A" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; -webkit-user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Tamirci</a>, kaybolmaya yüz tutan bu zanaat üzerinden nostaljik bir yolculuk vadediyor.<a fr-original-style="" href="https://www.youtube.com/watch?v=o0IkxZZScd8" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; -webkit-user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Yayladan Şehre Göçerler</a>, Pervari ilçesine bağlı Çemikari Yaylası'ndan şehir merkezine göçerek yaşam tarzlarını değiştiren insanların kültürlerini kaybedişlerinin çarpıcı ve duygusal bir portresini sunuyor.<a fr-original-style="" href="https://www.youtube.com/watch?v=xU9dnsu5aUM" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; -webkit-user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">Helvacılar Çarşısı’ndan Kadınlar Pazarı’na: Siirtlilerin İstanbul’a Göçü</a>’yse isminden de anlaşılacağı gibi Türkiye’nin en büyük metropolüne taşınanların buradaki ticari hayata etkilerini inceliyor, Coşkun Aral gibi önemli isimlerden görüş alıyor.

Bu Hafta Ne İzlesem?

Alıp Başını Gidenler, 20’li yaşlarında üreten, yeni şeyler deneyen, seslerini duyuran/duyurmaya çalışan sanatçı, yaratıcı, akıllı, yenilikçi, girişimci, aktivist arkadaşlarımızın yeri. Burada olabilmeniz için dahi olmanız ya da çocuk aktör olmanız gerekmiyor. Kendiniz olun yeter.Türkiye’den Evliya Çelebi, Coşkun Aral ya da Ayfer Er gibi birçok kaşif/gezgin çıktı. Ama benim dünyamda, iyi bir kaşif olmak için dünyayı gezmek ya da yelkenli ile okyanuslar geçmek gerekmiyor. Belirli bir yerde keşfedilmemiş, fark edilmemiş yerleri bulmak bu ünvana sahip olmak için yeterli. Ayrıca burası 20lik, kuralları ben koyuyorum.&nbsp;İstanbul'un mekan ve edebiyat kaşifi tacını da <a fr-original-style="" href="https://www.instagram.com/1kitap.1mekan/?hl=en" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">1 Kitap.1 Mekan</a> kurucusu Duygu Özdemir’e takdim etmekten gurur duyuyorum. Duygu’nun, İstanbul’da unuttuğumuz, duymadığımız ya da farketmediğimiz yerleri bulma yeteneği var. “Kahvemin yanında hangi kitap gider?” ve “Bugün acaba kahvemi nerede içsem?” sorularına cevap vermek amacıyla başlattığı <a fr-original-style="" href="https://1k1m.co/" style="color: rgb(9, 9, 9); text-decoration: none; background-color: transparent; outline: none; cursor: pointer; transition: color 0.3s ease 0s; touch-action: manipulation; user-select: auto; box-sizing: border-box;" target="_blank">1K1M</a>, takipçilerini, adından da anlaşıldığı üzere, mekanlar ve kitaplar ile tanıştırıyor.&nbsp;Francophone kültürü içinde büyüyen Duygu, lisede Sainte Pulcherie Fransız Lisesi’nde okudu. Ardından Galatasaray Üniversitesi Fransız Dili ve Edebiyatı bölümünden mezun oldu. Fransız kültürüne duyduğu ilgi annesinin onu francophone okullara yollaması sayesinde başlamış. Duygu’nun “iyi ki” dediği kararlardan biriymiş bu.“Ailemde İtalyan akrabalarım olduğu için benim de çocukluktan beri merak ettiğim bir soru bu: neden fransızca? İlkokuldan beri francophone okullardaydım, bir dili kültürüyle beraber küçük yaşta öğrenmek, o kültürü çok daha hızlı benimsemenizi sağlıyor. Bu yüzden hayatımda çok önemli bir yer edindi fransızca.”Onu ilk etkileyen kitabın Gülten Dayıoğlu’nun “Ganga” adlı kitabı olduğunu paylaşıyor.&nbsp;“Bir kızın balık olarak Hindistan’da, Ganj Nehri’nde gezinmesini, o kültürün özellikleriyle anlatıyordu. Küçükken reenkarnasyon, ölülerin yakılması gibi inanışlar beni çok etkilemişti hala kapağındaki resim dün okumuşum gibi aklımda.”En ideal okuma ortamı günlük ruh haline göre değişse de, akşamları okuma koltuğunda hafif bir müzik ve mum eşliğinde yaptığı okumalar, günü nasıl geçerse geçsin, değişmeyen bir rutini. Sıkça kitap okuduğu için, kitaplarını belli kategorilere koyuyormuş, böylece hem daha hızlı hem de daha çok okuyabildiğini paylaşıyor.&nbsp;“Genellikle ince kitapları gün içinde hareket ederken, yolda okumayı seviyorum. Odaklanma gerektiren romanları akşam uyumadan önceye saklıyorum; o zaman dilimi, üzerine düşünmeyi en çok sevdiğim saat. &nbsp;Araştırma kitaplarını daha çok ders kategorisine alıyorum çünkü not çıkararak okuyorum. Biraz daha ağır geçen bu okumaları keyifli hale getirmek için mekanları tercih ediyordum, pandemiyle beraber evde kahvemi alıp çalışma saati olarak ayırdığım zamana dahil oldular.”1K1M fikri de Galatasaray Üniversitesi’nde aklına gelmiş. O dönemlerde bir “paylaşım, öneri alanından” fazlası olacağını düşünmese de Bilgi Üniversitesi’nde Kültürel İncelemeler Bölümü’nde yüksek lisans kararını 1K1M’ye göre almış. Böylece farklı disiplinleri bir araya getirme becerilerini geliştirmiş ve İstanbul’un aşure kıvamındaki kültürel çeşitliliğini de böylece yeniden keşfetmeye başlamış.&nbsp;&nbsp;“Farklı alanlardan daha çok okuma yapıp bunları değerlendirebileceğim bir bölüm seçmek istedim. 1K1M ilk çıkışında benimle şekillenen bir özgürlük alanı iken belli bir noktadan sonra hayatımı şekillendirmeye başladı.”Sosyal medyada takipçilerinin artışı organik olarak gelişmiş. 1K1M’yi iş olarak görmediği için de fazlasıyla besleyici bir deneyim olduğunu paylaşıyor. Özel hayatını karıştırmadan, özgürce ve istediği gibi yönetiyor hesabını.&nbsp;“Benim gözümden mekanları görmek, okumalarımda bana eşlik etmek isteyenlerle olduğum bir platform benim için bu hesap. Bir zorunluluk, “mış gibi” görünme çabasından çok uzak. Belki de en güzel yanı bu, çünkü oradan kurduğum bu içten iletişim hayatımın çoğu alanında beni motive ediyor.”Duygu’nun 1K1M için paylaştığı mekanların bazıları İstanbul klasikleri, bazıları ise merdiven altlarında, eski tuğla duvarların arkasında saklanan rüya gibi yerler. İçindeki bu kaşifliği de bolca pratiğe ve algıda seçiciliğe bağlıyor. Bazen farklı mekanların davetleri ya da arkadaş önerilerine göre hareket etse de çoğunlukla mekanları kendi gezerek buluyormuş.&nbsp;“Keşif günlerim dışında sokakta geçerken bile mekan tabelaları dikkatimi çeker oldu. Genellikle kaybolarak ve semtlerde plansız geziler yaparak buluyorum.”1K1M platformu dışında, Narmanlı Sanat ile organize ettiği kitap kulübü sayesinde de farklı insanlar ile beraber kitaplar okuyor ve üzerine konuşuyor. Bunun özellikle pandemide en keyif aldığı süreç olduğunu paylaştı.&nbsp;“Farklı alanlardan insanlarla birçok açıdan kitapları değerlendirebilmek gerçekten çok iyi hissettiriyor. Bir sürü yeni düşünceye dahil olmuş hissediyorum. Evlere kapanıp, sosyalleşmekten bu kadar uzaklaştığımız bu süreçte, yeni insanlar tanımak ve onlarla rahatça konuşabilmek aslında iletişim kurma ihtiyaç ve alışkanlığımın da hayatımda ne kadar önemli bir yere sahip olduğunu gösterdi bana.”Çoğu zaman film yerine kitabı tercih edenlerden olan Duygu, filmlerden de çok zevk aldığını söylüyor. Ölü Ozanlar Derneği ve Guguk kuşu kitaptan çok filmini sevdiği yapıtlar arasındaymış. &nbsp;Aklındaki ideal bireyin kitap karakteri olarak şekillenmiş hali ise Mrs Dalloway.“[Virgina] Woolf’un Dalloway’in düşünme biçimini yansıtma şeklini çok beğeniyorum. Düşündükçe sorgulayan, sorguladıkça o düşüncelerde kaybolan bir kadın…”Duygu’nun hayatının 20lik bölümünü bitirmesine bir yıl var, bu yüzden benimle bu yaklaşık 10 yıllık süreçte yüzleştiği en büyük sınavı paylaşıyor: Zaman. “Düşündüğüm kadar kolay kontrol edilemiyormuş,” dedi.&nbsp;“20’lerin ikinci yarısı &nbsp;hayatla yüzleşme oldu benim için...Okul hayatı sona erince yıllardır içinde olduğum koza yırtıldı, hem kendimi bulma hem hayatımı şekillendirme dönemine girdim ki bence hepimiz için en zor geçen süreç bu. 30’lara o karmaşadan çıkmış bir şekilde daha ne istediğimi bilen adımlarla giriyorum o yüzden gerçekten çok daha iyi hissediyorum ama sanki 30 eşiği hayatımdaki tüm umarsız olabileceğim dönemi geride bırakmak zorundaymışım gibi de hissettiriyor.”1K1M de büyüyen, gelişen bir platform. Aklına gelen tüm fikirleri biriktirdiği için projelerinin asla bitmeyen bir “düşünce havuzu” olduğunu belirtiyor. Yakın gelecekte ise bir “yeni nesil, modern kütüphane” fikri varmış.Son olarak da İstanbul kaşifimizden, şehri yeniden keşfetmek isteyenler için bir tavsiye vermesini rica ettim:&nbsp;“İstanbul, yaşanmışlıklarla dolu bir şehir. Her bir köşesi, sokağı, sakini yepyeni hikayelere kapılar aralıyor. Bence bu şehri keşfetmenin en güzel yolu da sokaklarda kaybolmaktan geçiyor. Kendinizi şehrin karışık temposuna bırakmanızı tavsiye ediyorum... bu karışıklığın detaylarında da bir o kadar naif bir uyum saklı.”

20'lik

Bu hafta Alıp Başını Gidenler için 1Kitap.1Mekan'ın kurucusu Duygu Özdemir ile konuştum. 

Bir 21. Yüzyıl Kaşifi: Duygu Özdemir

• Dünyanın farklı yerlerinden göçmenlerin yolculuklarını yakından takip eden foto muhabirlerin fotoğraflarından oluşan Exodus-Déjà Vu sergisi, 1 Eylül'e kadar üç boyutlu sanal tur ile <a target="_blank" rel="noopener noreferrer" href="http://www.exodus-dejavu.com/virtual2020">gezilebiliyor.</a> &nbsp;Savaş fotoğrafçısı ve belgeselci <a target="_blank" rel="noopener noreferrer" href="https://www.youtube.com/watch?v=cm2senPnutg">Coşkun Aral'ın</a> öncülük ettiği projede Fransa, Rusya, İran, Suriye, Türkiye gibi ülkelerden fotoğrafçıların işlerine yer veriliyor.

Aposto Gündem

• Gazeteci Coşkun Aral'ın videolarını takip edenler, aynı anlatımla kaydedilen yemek kültürü podcast serisini de beğenilebilir. Bizim altını çizmek istediğimiz bölüm ise <a target="_blank" rel="noopener noreferrer" href="https://open.spotify.com/episode/0KiyfxXSAmde5o8bPYQ7h7?si=7HZ5j13-QXqGbeRxRxjrxg">Ramazan pidesi</a> hakkında gerçekleştirilen.&nbsp;

Coşkun Aral ile ilgili hikayeler